Noaberpad
Nieuweschans (NL) - Emmerich (D) 379 km

etappe: Weiteveen - Emlichheim (15 km)

27 Oktober 2006

Het is weer eens zover. We gaan er een weekendje tussenuit en combineren dat met wandelen van een deel van het Noaberpad.

We zullen een weekend overnachten in bungalowpark De Vlegge (Landal) in Sibculo. Onderweg gaan we de eerste van de twee geplande etappes wandelen. Deze keer tot Emlichheim. Omdat we weten dat het Smalspoormuseum gesloten is kan de auto daar niet worden geparkeerd. We besluiten daarom eerst naar Emlichheim te rijden en daar de auto te parkeren. We rijden met de fiets via Schoonebeek naar het Smalspoormuseum bij Weiteveen. Onderweg in Schoonebeek scoren we nog een kopje koffie met een Giga soes! Om 12:20 parkeren we de fietsen bij een gebouw dat over het Dommerskanaal is gebouwd en blijkbaar ook deel uitmaakt van het museum.

Het eerste deel voert door het open veld tegen de wind in. Gelukkig is het droog weer, de zon schijnt af en toe, en is het pad goed te belopen. Alhoewel de temperaturen de afgelopen tijd aan de hoge kant zijn geweest laat de herfst zich toch steeds meer zien. Enkele paddestoelen midden op de landweg. Later wandelen we een stuk door een natuurreservaat, met hoofdzakelijk berken en daaronder varens, die inmiddels meest zijn afgestorven. Nadat we even een lunchpauze hebben gehouden op een bankje wandelen we een kilometer later het dorpje Oosterse Bos binnen, met enkele mooie boerderijen.

Bovendien lijkt het hier wel op het Pieterpad met een gastvrij hoekje onder een afdak waar een natje en droogje is te krijgen.

Aangezien onze broodjes, drinken en breakers net naar binnen zijn gewerkt slaan we deze post maar over. Daarna wandelen we richting een brug over het Schoonebeekerdiep. Dit is tevens de grens tussen Nederland en Duitsland. We hadden al eerder wat stukjes langs de grens gewandeld, maar nu maken we een doorsteek door Duitsland richting Ootmarsum. In dit deel wordt nog olie gewonnen. Verschillen werkende "ja-knikkers" zien we langs de route.

Ook de vele leidingen vallen op. Het landschap wordt er niet mooier van...

Een eind verderop langs de Hahnenberg komen we over een boerenerf. De boer spreekt ons aan. We hebben het niet gevraagd, maar het zal een geëmigreerde agrariër zijn, want hij heeft een onvervalst drents accent. Zijn zoon werkt in de bouw en blijkt binnenkort aan een project in Hoogezand te gaan werken. Dit zal het "noabergevoel" zijn waar ook de wandelgids van spreekt. Via een omtrekkende beweging gaan we richting Emlichheim.

Op afstand zien we enige industrie. De tweede helft van deze etappe was grotendeels verhard. Zo blijven de schoenen een beetje schoon... dachten we! In de laatste kilometers nog een stuk over modderige paden. We vormen een bezienswaardigheid!
Iets verderop komt de Vechte in zicht en komen we weer bij de auto aan de zuidkant van Emlichheim vlak bij de brug, die we de volgende keer zullen oversteken.

Om 15:50 stappen we in de auto en gaan opnieuw richting Weiteveen om onze fietsen te halen. Daarna richting Sibculo..


Nog 223 km naar Emmerich!

Terug naar het etappe-overzicht