Noaberpad
Nieuweschans (NL) - Emmerich (D) 379 km

etappe: De Lutte - Glanerbrug (20 km)

30 April 2007

Het blijft eentonig weer. Alweer een zonnige dag met een regenkans van nul. Wel is het vandaag ietsje frisser door de stevige oostenwind.

Vandaag staat de etappe naar Glanerbrug op het programma. We gaan weer voor de volgorde eerst fietsen en dan wandelen. In dit geval betekent dat eerst een autotochtje naar Glanerbrug. We zoeken in Glanerbrug de markering van het Noaberpad, maar ook bordjes van het fietsknooppuntennetwerk. Het duurt niet lang voordat we beide hebben ontdekt. Op een strategische plek in een nieuwbouwwijk parkeren we de auto. Daarna met het lijstje knooppuntnummers op pad met de fiets. De route met een ruime bocht linksom is mooi en pakt gunstig uit met betrekking tot de (tegen)wind.

Alleen.....

De fietsroutes waren de hele week al leuk, maar ook "gevaarlijk" voor de banden: veel paden met grotere en kleinere steentjes. Kortom: Ik kreeg iets voorbij knooppunt 17 een lekke band.. Even oppompen geprobeerd, maar hielp nog geen 10 meter. Daarom de fiets maar op de kop gezet:

Het lek is zonder water niet zo gauw gevonden, maar de staat van de binnen- en buitenband was al niet te best.. Vervangen is in dit geval de remedie... Aangezien de band is "opgegeven" de laatste 5 kilometer met lekke band doorfietsen tot De Lutte. Jammer genoeg is de fietsenmaker vanwege koninginnedag natuurlijk niet open, dus het repareren is noodgedwongen van latere zorg. We nemen op een terras in De Lutte een cappucino met een plakje cake. Direct even de gelegenheid om de smerige handen te wassen. Door het extra oponthoud is het inmiddels 11:50 voordat we de eerste stappen zetten op weg naar Glanerbrug. Het pad loopt om de kerk met bijbehorend kerkhof naar westkant van het dorp.

Fietsend van Glanerbrug naar De Lutte zagen we de laatste 8 kilometers rood-witte markeringen, dus de route is eigenlijk bekend en het routeboekje niet nodig.. Tja, dat bleek iets te makkelijk gedacht, want door deze gedachte wandelen we de route die we hebben gefietst en op een gegeven moment klopt de route niet meer met het kaartje.. We blijken de oude route van de Töddenweg-Fabriceurspad te hebben genomen. Gelukkig blijkt dit nauwelijk of niet om en komen we weer op de gewenste route. Toch maar wat beter opletten dus!

Een eind verderop besluiten we onze broodjes te eten en wat blijkt.. Precies op het punt waar het Marskramerpad over hetzelfde tracé loopt. Hier hebben we dus al eens onze voetstappen neergezet in december 2004 (van Bad Bentheim naar Oldenzaal). De omgeving ziet er een stuk fleuriger uit dan de vorige keer, zeker met dit weer!

Het lijkt wel een striptease-act vandaag. In de luwte en in de zon is het erg aangenaam, dus kan er af en toe wat kleding in de rugzak verdwijnen.
hier komt het Marskramerpad vandaan uit oostelijke richting en.. hier gaan we in onze eigen voetsporen verder. Verderop, waar het Marskramerpad afbuigt naar Oldenzaal blijkt dat we verder een stuk via het nieuwe Havezathepad lopen. Wanneer we in de bossen van het Oldenzaalse Veen op een gegeven moment linksaf slaan blijkt het Havezathepad rechtdoor te gaan. Ook deze markering hadden we op de fiets dus voor het Noaberpad aangezien! Maar goed, deze keer hebben we goed opgelet..
Een eindje verderop gaan we opnieuw linksaf en komen we langs een pad wat aan de sporen te zien wel eens erg modderig is geweest.

Er valt ook in deze omgeving voldoende te zien onderweg.

Nu is het gelukkig prima te doen en we vervolgens onze weg. Bij een boerderij zien we nog wat voorjaarstaferelen:
Ietsje later komt een eekhoorntje ons tegemoet op het pad! Jammer genoeg kregen we het fototoestel niet zo snel in aanslag, zoals dat bij de ree eergisteren nog wel lukte, maar leuk is het wel om te zien!

In de wolkenloze lucht zijn overvliegende vliegtuigen goed te zien. Op de foto niet zo goed te herkennen, maar de blauwe lucht des te beter... De laatste kilometers komen al weer in zicht. In dit deel steken we weer even de grens over. Hier duidelijk zichtbaar door de aanwezige grenspalen:

Alhoewel we kunnen zien dat we iets verderop rechtsaf moeten, volgen we toch gedisciplineerd het fietspad dat eerst een stukje linksaf gaat. We komen steeds dichter bij Gronau. Bij voormalig klooster Glane gaan we rechtsaf en bij Villa Viefhoes nog eens.

Hier, waar nu een ingenieursburo is gevestigd, zat vroeger een jeneverstokerij. De rododendrons zijn nog het meest fleurige deel, want het gebouw ziet er niet zo geweldig meer uit. Dit geldt ook voor een voormalige textielfabriek die we vlak voor de grens zien.
Al snel komen we op de weg uit tussen Gronau en Enschede met de grensovergang. Hiernaast is het gebouw waar de Euregio is gevestigd en tevens eindpunt van het routekaartje. Toepasselijk in verband met het Noaberpad, aangezien dit is ontstaan uit het vroegere Euregiopad. Dit instituut dat de samenwerking over de Nederlands-Duitse grens bevordert, past precies bij het noaberschap dat het Noaberpad probeert te laten zien. Dit punt was voor ons minder aantrekkelijk om de auto achter te laten, dus we moeten nog een stukje verder om weer bij de auto terecht te komen. Eerst nog een stuk langs de duitse kant van de grens en uiteindelijk via een houten fietsbruggetje weer in Nederland. Zo komen we om 16:20, dus precies 4,5 uur na de start in De Lutte weer bij de auto. Hoek Ouverturestraat-Rondostraat: Weer 19 kilometer dichter bij de Rijn!



Terug naar het etappe-overzicht